Pagpikas-pikas sa Pan

Karong adlawa Miyerkoles sa Oktaba sa Pasko sa PAgkabanhaw ni Jesukristo. Ang Pulong sa Kinabuhi karong adlawa mao ang pag-kaila sa mga tinun-an ni Jesus sa Iyang pagpikas-pikas sa pan.

Atong masayran mga binati kong mga kaigsoonan, nga hangtud sa pagkabanhaw sa atong Ginoong Jesukristo, ang iyang mga tinun-an, ingon man ang iyang mga sumusunod wala pa gayud makaila kaniya sa kinatibuk-an gayod. Kini naipakita dinha sa saysay atong ebanghelyo nga nadungog karong adlawa nga sa dihang nahimamat nila si Jesus sa dalan padulong sa Emmaus, duha sa mga tinun-an nahinagbo ni Jesus. Ila kining nakita, ila kining nahinabi, ug ila kining nakauban, apan wala nila siya mailhi. Sa pagkatinoud ila hinoong giingnan si Jesus agig tubag sa iyang pangutana,“Ikaw ra bay nagpuyo sa Jerusalem nga wala mahibalo sa mga nahitabo didto niining pipila ka adlaw nga milabay?” Kini maong tubag nagpadayag sa ilang pagkahanaw sa pag-ila kung kinsa ba gayud kining Magtutudlo nga ilang nakauban, ug kini usab nagpadayag sa ilang pagkahanaw sa mga pagtulun-an nga gisangyaw si Jesus nga ilang magtutudlo. Wala sila makaila kang Jesus. Sulod sa tulo ka tuig nilang uban uban diha sa balaanong ministeryo ni Jesukristo ug sa iyang buhat sa pagpanluwas, wala makatuhop kini sa mga kasing-kasing sa iyang mga disipulos.

Ang nahitabo sa dalan sa Emmaus usa ka dakong realidad sa atong mga tagsa-tgasa ka mga kinabuhi. Usahay maanindot nga kita mangutana sa atong mga kasing kasing unsa ka lawom ug kalapad ang atong pagkaila ni Jesukristo nga nabanhaw ug unsa ka lawom ug unsa kalapad ang atong pagsabot sa iyang mga pagtulun-an.

Ang tawo kansang pag-ila sa Diyos mabaw ug taphaw lamang, kini mao ang mga tawo nga modoul lamang kung adunay panginahanglan, mga tawong motawag lamang ug Diyos kung kini alang sa ilang pagpangayo og pabor, mga tawong makaila lamang og Diyos kung naa na sila sa kalisdanan og kasakitan, kini mao ang mga tawo nga wala makatuhop sa ilang pag-ila sa Diyos. Mao nga bisan ang Diyos ilang nahibalag, bisan ilang nakit-an ang Diyos, ug bisan ilang nahinabi ang Diyos, dili nila kini mailhan kay ang Diyos naa lamang sa ilang hunahuna ug wala makapuyo sa ilang kasing kasing.

Apan ang Diyos nagbuhat ug mga butang aron siya mailhan, aron siya makit-an ug aron Siya mahibalik sa kinabuhi sa tawo ug kini iyang gipakita sa dihang gipikas-pikas niya ang pan. Naabli ang salabutan sa mga tinun-an nga misalo kaniya sa panihapon. Ug diha diha ilang nailhan ang Nabanhawng Jesus apan nahanaw siya. Mga binati kong mga kaigsoonan ang nabanhaw nga Anak sa Diyos nga si Jesukristo, wala mibiya kanato human sa iyang diosnong misyon sa kalibutan. Human sa iyang pagpakamatay sa krus ug sa iyang pagkabanhaw miuban siya kanunay kanato hangtod karon dinha sa pagpikas-pikas sa pan - Ang Santos nga Eukaristiya.

Mao nga sa matag apil ug tambong nato sa santos nga misa atong kipakabuhi si Jesus sa atong kasing-kasing, ato siyang gitagaan og importanteng luna sa atong kinabuhi ug ato siyang gipasidungan isip Diyos nga nagpakatawo, mipuyo uban kanato, namatay ug gilubong ug unya nabanhaw nga mahimayaon ug mibalik sa Amahan. Ang kinabuhi si Jesus nga nabanhaw mao usab ang kinabuhi nga atong pagaawaton – pagbuhat sa kabobot-on sa Amahan, pagpasidungog sa Amahan ug pagbalik ngadto kaniya nga mahimayaon. Kining tanan motuhop lamang sa atong mga kasing-kasing ug mailhan lamang nato ang kung sa kanunay kita nagasalmot ug nagatambong sa balaang kasaulugan sa Santos nga Eukaristiya. Kay dinhi niining maong kasaulugan atong nahimamat ug atong gikalawat ang tinoud nga presensya ni Jesus ang nabanhawng Anak sa Diyos.

Uban sa atong mga pag-ampo ug pangaliyupo, kining tanan unta atong maangkon diha sa grasya ug gugma sa Diyos. Amen