Jesus: Usa ka Kinaiya sa Amahan

Ang Pulong sa Kinabuhi karong adlawa mao nga si Jesus usa ka kinaiya sa Amahan. Usa sa mga bug-at nga akusasyon nga gipahamtang kang Jesus, nga maoy hinungdan sa iyang pagpalansang sa krus mao nga dili lamang siya milapas sa balaod sa adlawa’ng igpapahulay kondili tungod sa iyang nga pag-angkon nga ang Diyos iyang Amahan, ug gipakasama niya ang iyang kaugalingon nga Diyos. Kining maong pag-angkon ni Jesus wala masabti sa mga kadagkoan sa mga Judio ug kay wala man kini nila masabti, dili nila kini madawat nga pagtulun-an.

Diha sa atong ebanghelyo karon dayag nga gipahayag ni Jesuskristo ang iyang dignidad isip Anak sa Diyos “aron ang tanan magpasidungog sa Anak ingon nga sila nagpasidungog sa Amahan.” Kining pagpasidunggog nga gihisgotan ni Jesus wala kini magpasabot sa pagpataas ni Jesus sa iyang kaugalingon; wala kini pagpasabot sa pagbayaw ni Jesus sa iyang digindad ug sa pagpasigarbo niini ngadto sa uban. Kondili, ang pagpasidungog nga gihisgotan ni Jesuskristo mao ang pagtoo kaniya nga siya pinadala sa Amahan ug nga sila motahan sa iyang mga pagtulun-an nga sinugo sa Amahan.

Ang mensahe sa ebanghelyo karong adlawa mao ang pagtawag kanatong tanang mga kristohanon sa pagtoo ngadto kang Jesuskristo; nga Siya Diyos nga matuod ug Anak sa Diyos nga Amahan. Kita giawhag sa pagpasidungog kaniya nga piniling binuhat nga walay sama, Ginoo nga madasigon ug prinsipe sa pakigdait. Kita giawhag sa pagpasiduggog kaniya aron sa maong paagi kita usab makapasidungog sa Amahan. Apan sa unsa mang paagiha nato pagasidunggan si Jesus ug sa unsang paagiha nato ikapakita ang atong pagtoo kaniya.

Diha sa atong ebanghelyo gitudluan kita ni Jesus sa pagpasidungog. Siya nagkanayon: “Ang mamati sa akong gisulti ug motou kaniya nga nagpadala kanako, may kinabuhing dayon.” Nga sa ato pa, kita nga nakadungog sa pulong sa Diyos nga gisulti ni Jesuskristo dili nato kini isalibay ug palabyon lang sa pikas dunggan kundili patuhopon sa atong tagsa tagsa ka mga kasing-kasing. Ang tinoud nga nagpasidungog kang Jesuskristo kinsa Anak sa Diyos dili kadtong mga pariseo; dili kadtong mga magtutudlo sa balaod nga nagtuman sa mga kasuogan ug sa mga pagtulon-an sa templo apan walay sulod ang mga kasing-kasing. Sila kadtong mihukom kaniya sa kamatayon, sila kadtong mitaral ug mibun-og kaniya sa haligi nga bato; sila kadtong mibiay-biay ug miduslak kaniya sa kamatayon. Sila kadtong mga walay kasing-kasing.

Sama sa atong panahon, ang mga tawong wala nagpasidungog kang Jesukristo mao sila kadtong nagpabilin sa kahakog sa bahanding kalibutanon, sila kadtong midaog-daog sa kabus, sila kadtong miguba sa kinaiyahan ug mipanday ug mga balaodnon nga batok sa kinabuhi, sila kadtong miabusar sa gahum ug mipakaylap ug inhustisya, sila kadtong nagpuyo sa kangitngit sa kasal-an. Sila kadtong mga walay kasing-kasing.

Niining panahon sa kwaresma, atong ipadayon ang atong pagpamalandong sa atong mga kaugalingon. Gamiton nato kining kahigayonan sa pagbalik ngadto sa Anak sa Diyos, si Jesukristo, kinsa mao ang tuburan sa gugma ug kapasayloan. Gamiton nato kini nga panahon sa pagpamati sa mga Pulong sa Diyos ug pagpatuhop niini diha sa atong mga kasing-kasing. Si Jesus nagkanayon: “Taliabot na ang panahon, ug kini miabot na. Wala akoy mahimo sa akong kaugalingon; maghukom lamang ako sumala sa gisulti sa Diyos kanako, busa ang akong hukom matarong kay wala man ako magtinguha pagbuhat sa akong kabubut-on, kondili sa kabubut-on sa nagpadala kanako.” Mao unta kini ang sukaranan sa atong mga buhat, ang pagsunod sa kabobot-on sa nagpadala kanato. Amen!