Ang Pagbudhi ni Judas

Karong adlawa miyerkoles santo. Sa atong pagpadayon sa pagpamalandong niining semana santa, ang Pulong sa Kinabuhi nga atong pamalandongan karong adlawa mao ang Pagbudhi ni Judas. Kung adunay hilabihang kasakit nga nasinati ni Jesukristo sa iyang kinatibuk-ang kinabuhing tawhanon kini dili ang mga inhustisya nga iyang nabati sa kamot sa mga pangulong pari, dili ang mga mapintas nga latos ug latigo nga tunukon sa mga kamot sa mga tampalasan, dili ang kabug-at sa krus nga iyang gipas-an paingon sa bukid sa kalbaryo, kundili, walay kasakit na mas hilabihan pa sa pagbudhi sa iyang kaugalinong mga tinun-an nga iyang gimahal ug iyang gisaligan.

Ang pagbudhi ni Judas simbolo sa tawhanung kahuyang, simbolo sa atong mga kahadlok o kabalaka, simbolo sa atong pagka dili takus. Bisan tuod ang atong ebanghelyo karon naghisgot sa plano ni Judas sa pagbudhi kang Jesukristo, ug ang panagna ni Jesus nga usa kaninyo magbudhi kanako, ang ebanghelyo nagawhag kanato sa pagpalawom sa atong panabot. Dili lamang kay si Judas ang angay nga pagatawgon nga mabudhion o traydor tungod kay silang tanan, ang iyang mga tinun-an mibudhi kaniya sa dihang sila mipalayo ug nanagan sa kahadlok.

Sa laing bahin sa kasulatan, si Pedro milimod kang Jesus sa makatulo. Sa makatulong higayon midumili, mibudhi ug miabandona si Pedro sa iyang magtutudlo Jesukristo, kinsa mao, nga sa iyang kaugalingong mga mata nakakita nga nag-ayo sa dahang masakiton, mipabalik sa panan-aw sa mga buta, mipabalik sa pandungog sa mga bungol, mipalakaw sa mga bakol, mipakaon sa lima kalibo ka tawo, nagpasaylo sa mga sala ug nagbanhaw sa mga patay. Nakita ug nasaksihan kini ni Pedro sa iyang pag-uban uban ni Jesus, apan nawagtang kining tanan, napapas ang iyang pagtoo sa dihang gipangutana siya sa makatulo, “nakaila ka ba nianang tawhana?” Nahanaw ang tanan, milimod si Pedro tungod sa iyang kahuyang ug kahadlok.

Si Judas Iscariote diha sa atong ebanghelyo gipanghimaraot ni Jesus sa pag-ingon, “alaot siya nga magbudhi sa anak sa tawo, Maayo palang untag wala siya mahimugso.” Kining maong mga pulong sa atong Ginoong Jesukristo nagpunting dili lamang kang Judas kundili sa pagkatawo ni Judas. What is attacked by Jesus is the nature of Judas’ human frailty. Dinhi gipasabot nga gimanghimaraot ni Jesus ang mga tawong walay baruganan, ang mga tawong talawan, ang mga tawong walay prisipyong gibarogan, o di kaha mga tawong isog apan nagbarog sa prinsipyong dautan, ug prinsipyong sayop. Wala lamang siya magpunting kang Judas, kundili gipunting usab ni Jesus ang kahimtang sa atong panahon karon.

Daghan kanato karon ang namaligya sa ilang prinsipyo. Daghan ang namaligya sa ilang pagtoo, daghan ang namaligya sa ilang kalag: kini sila ang mga Judas Iscariotre sa bag-ong panahon. Hangtod kanus a kita magpabilin sa maong kinabuhi. Hangtod kanus-a kita mobati sa mga kasakitan nga nahiaguman sa atong Ginoong Jesukristo diha sa krus.

Niining panahon sa semana santa, sa atong pagpangandam sa mahimayaong pagkabanhaw sa atong Ginoo, atong hinulsolan karon sa tinuoray gayud ang mga kalapasan ug mga kasal-anan nga atong nabuhat ug pangayoon nato ang pasaylo sa Diyos ug bation nato ang iyang tumang gugma pinaagi sa sakramento sa kumpisal. Giawhag kitang tanan sa pagdoul ug pag-angkon niining maong sakramento sa paghinulsol nga maghinlo kanato ug mag-andam kanato sa atong hinanaling kahimayaan uban sa nabanhaw’ng Jesus.

Pinaagi sa grasya sa Diyos ug sa iyang walay kinutubang gugma, maangkon unta nato ang atong gipangayo. Amen