Pagpikas-pikas sa Pan

Karong adlawa Miyerkoles sa Oktaba sa Pasko sa PAgkabanhaw ni Jesukristo. Ang Pulong sa Kinabuhi karong adlawa mao ang pag-kaila sa mga tinun-an ni Jesus sa Iyang pagpikas-pikas sa pan.

Atong masayran mga binati kong mga kaigsoonan, nga hangtud sa pagkabanhaw sa atong Ginoong Jesukristo, ang iyang mga tinun-an, ingon man ang iyang mga sumusunod wala pa gayud makaila kaniya sa kinatibuk-an gayod. Kini naipakita dinha sa saysay atong ebanghelyo nga nadungog karong adlawa nga sa dihang nahimamat nila si Jesus sa dalan padulong sa Emmaus, duha sa mga tinun-an nahinagbo ni Jesus. Ila kining nakita, ila kining nahinabi, ug ila kining nakauban, apan wala nila siya mailhi. Sa pagkatinoud ila hinoong giingnan si Jesus agig tubag sa iyang pangutana,“Ikaw ra bay nagpuyo sa Jerusalem nga wala mahibalo sa mga nahitabo didto niining pipila ka adlaw nga milabay?” Kini maong tubag nagpadayag sa ilang pagkahanaw sa pag-ila kung kinsa ba gayud kining Magtutudlo nga ilang nakauban, ug kini usab nagpadayag sa ilang pagkahanaw sa mga pagtulun-an nga gisangyaw si Jesus nga ilang magtutudlo. Wala sila makaila kang Jesus. Sulod sa tulo ka tuig nilang uban uban diha sa balaanong ministeryo ni Jesukristo ug sa iyang buhat sa pagpanluwas, wala makatuhop kini sa mga kasing-kasing sa iyang mga disipulos.

Ang nahitabo sa dalan sa Emmaus usa ka dakong realidad sa atong mga tagsa-tgasa ka mga kinabuhi. Usahay maanindot nga kita mangutana sa atong mga kasing kasing unsa ka lawom ug kalapad ang atong pagkaila ni Jesukristo nga nabanhaw ug unsa ka lawom ug unsa kalapad ang atong pagsabot sa iyang mga pagtulun-an.

Ang tawo kansang pag-ila sa Diyos mabaw ug taphaw lamang, kini mao ang mga tawo nga modoul lamang kung adunay panginahanglan, mga tawong motawag lamang ug Diyos kung kini alang sa ilang pagpangayo og pabor, mga tawong makaila lamang og Diyos kung naa na sila sa kalisdanan og kasakitan, kini mao ang mga tawo nga wala makatuhop sa ilang pag-ila sa Diyos. Mao nga bisan ang Diyos ilang nahibalag, bisan ilang nakit-an ang Diyos, ug bisan ilang nahinabi ang Diyos, dili nila kini mailhan kay ang Diyos naa lamang sa ilang hunahuna ug wala makapuyo sa ilang kasing kasing.

Apan ang Diyos nagbuhat ug mga butang aron siya mailhan, aron siya makit-an ug aron Siya mahibalik sa kinabuhi sa tawo ug kini iyang gipakita sa dihang gipikas-pikas niya ang pan. Naabli ang salabutan sa mga tinun-an nga misalo kaniya sa panihapon. Ug diha diha ilang nailhan ang Nabanhawng Jesus apan nahanaw siya. Mga binati kong mga kaigsoonan ang nabanhaw nga Anak sa Diyos nga si Jesukristo, wala mibiya kanato human sa iyang diosnong misyon sa kalibutan. Human sa iyang pagpakamatay sa krus ug sa iyang pagkabanhaw miuban siya kanunay kanato hangtod karon dinha sa pagpikas-pikas sa pan - Ang Santos nga Eukaristiya.

Mao nga sa matag apil ug tambong nato sa santos nga misa atong kipakabuhi si Jesus sa atong kasing-kasing, ato siyang gitagaan og importanteng luna sa atong kinabuhi ug ato siyang gipasidungan isip Diyos nga nagpakatawo, mipuyo uban kanato, namatay ug gilubong ug unya nabanhaw nga mahimayaon ug mibalik sa Amahan. Ang kinabuhi si Jesus nga nabanhaw mao usab ang kinabuhi nga atong pagaawaton – pagbuhat sa kabobot-on sa Amahan, pagpasidungog sa Amahan ug pagbalik ngadto kaniya nga mahimayaon. Kining tanan motuhop lamang sa atong mga kasing-kasing ug mailhan lamang nato ang kung sa kanunay kita nagasalmot ug nagatambong sa balaang kasaulugan sa Santos nga Eukaristiya. Kay dinhi niining maong kasaulugan atong nahimamat ug atong gikalawat ang tinoud nga presensya ni Jesus ang nabanhawng Anak sa Diyos.

Uban sa atong mga pag-ampo ug pangaliyupo, kining tanan unta atong maangkon diha sa grasya ug gugma sa Diyos. Amen

Ang Pagbudhi ni Judas

Karong adlawa miyerkoles santo. Sa atong pagpadayon sa pagpamalandong niining semana santa, ang Pulong sa Kinabuhi nga atong pamalandongan karong adlawa mao ang Pagbudhi ni Judas. Kung adunay hilabihang kasakit nga nasinati ni Jesukristo sa iyang kinatibuk-ang kinabuhing tawhanon kini dili ang mga inhustisya nga iyang nabati sa kamot sa mga pangulong pari, dili ang mga mapintas nga latos ug latigo nga tunukon sa mga kamot sa mga tampalasan, dili ang kabug-at sa krus nga iyang gipas-an paingon sa bukid sa kalbaryo, kundili, walay kasakit na mas hilabihan pa sa pagbudhi sa iyang kaugalinong mga tinun-an nga iyang gimahal ug iyang gisaligan.

Ang pagbudhi ni Judas simbolo sa tawhanung kahuyang, simbolo sa atong mga kahadlok o kabalaka, simbolo sa atong pagka dili takus. Bisan tuod ang atong ebanghelyo karon naghisgot sa plano ni Judas sa pagbudhi kang Jesukristo, ug ang panagna ni Jesus nga usa kaninyo magbudhi kanako, ang ebanghelyo nagawhag kanato sa pagpalawom sa atong panabot. Dili lamang kay si Judas ang angay nga pagatawgon nga mabudhion o traydor tungod kay silang tanan, ang iyang mga tinun-an mibudhi kaniya sa dihang sila mipalayo ug nanagan sa kahadlok.

Sa laing bahin sa kasulatan, si Pedro milimod kang Jesus sa makatulo. Sa makatulong higayon midumili, mibudhi ug miabandona si Pedro sa iyang magtutudlo Jesukristo, kinsa mao, nga sa iyang kaugalingong mga mata nakakita nga nag-ayo sa dahang masakiton, mipabalik sa panan-aw sa mga buta, mipabalik sa pandungog sa mga bungol, mipalakaw sa mga bakol, mipakaon sa lima kalibo ka tawo, nagpasaylo sa mga sala ug nagbanhaw sa mga patay. Nakita ug nasaksihan kini ni Pedro sa iyang pag-uban uban ni Jesus, apan nawagtang kining tanan, napapas ang iyang pagtoo sa dihang gipangutana siya sa makatulo, “nakaila ka ba nianang tawhana?” Nahanaw ang tanan, milimod si Pedro tungod sa iyang kahuyang ug kahadlok.

Si Judas Iscariote diha sa atong ebanghelyo gipanghimaraot ni Jesus sa pag-ingon, “alaot siya nga magbudhi sa anak sa tawo, Maayo palang untag wala siya mahimugso.” Kining maong mga pulong sa atong Ginoong Jesukristo nagpunting dili lamang kang Judas kundili sa pagkatawo ni Judas. What is attacked by Jesus is the nature of Judas’ human frailty. Dinhi gipasabot nga gimanghimaraot ni Jesus ang mga tawong walay baruganan, ang mga tawong talawan, ang mga tawong walay prisipyong gibarogan, o di kaha mga tawong isog apan nagbarog sa prinsipyong dautan, ug prinsipyong sayop. Wala lamang siya magpunting kang Judas, kundili gipunting usab ni Jesus ang kahimtang sa atong panahon karon.

Daghan kanato karon ang namaligya sa ilang prinsipyo. Daghan ang namaligya sa ilang pagtoo, daghan ang namaligya sa ilang kalag: kini sila ang mga Judas Iscariotre sa bag-ong panahon. Hangtod kanus a kita magpabilin sa maong kinabuhi. Hangtod kanus-a kita mobati sa mga kasakitan nga nahiaguman sa atong Ginoong Jesukristo diha sa krus.

Niining panahon sa semana santa, sa atong pagpangandam sa mahimayaong pagkabanhaw sa atong Ginoo, atong hinulsolan karon sa tinuoray gayud ang mga kalapasan ug mga kasal-anan nga atong nabuhat ug pangayoon nato ang pasaylo sa Diyos ug bation nato ang iyang tumang gugma pinaagi sa sakramento sa kumpisal. Giawhag kitang tanan sa pagdoul ug pag-angkon niining maong sakramento sa paghinulsol nga maghinlo kanato ug mag-andam kanato sa atong hinanaling kahimayaan uban sa nabanhaw’ng Jesus.

Pinaagi sa grasya sa Diyos ug sa iyang walay kinutubang gugma, maangkon unta nato ang atong gipangayo. Amen

Jesus: Usa ka Kinaiya sa Amahan

Ang Pulong sa Kinabuhi karong adlawa mao nga si Jesus usa ka kinaiya sa Amahan. Usa sa mga bug-at nga akusasyon nga gipahamtang kang Jesus, nga maoy hinungdan sa iyang pagpalansang sa krus mao nga dili lamang siya milapas sa balaod sa adlawa’ng igpapahulay kondili tungod sa iyang nga pag-angkon nga ang Diyos iyang Amahan, ug gipakasama niya ang iyang kaugalingon nga Diyos. Kining maong pag-angkon ni Jesus wala masabti sa mga kadagkoan sa mga Judio ug kay wala man kini nila masabti, dili nila kini madawat nga pagtulun-an.

Diha sa atong ebanghelyo karon dayag nga gipahayag ni Jesuskristo ang iyang dignidad isip Anak sa Diyos “aron ang tanan magpasidungog sa Anak ingon nga sila nagpasidungog sa Amahan.” Kining pagpasidunggog nga gihisgotan ni Jesus wala kini magpasabot sa pagpataas ni Jesus sa iyang kaugalingon; wala kini pagpasabot sa pagbayaw ni Jesus sa iyang digindad ug sa pagpasigarbo niini ngadto sa uban. Kondili, ang pagpasidungog nga gihisgotan ni Jesuskristo mao ang pagtoo kaniya nga siya pinadala sa Amahan ug nga sila motahan sa iyang mga pagtulun-an nga sinugo sa Amahan.

Ang mensahe sa ebanghelyo karong adlawa mao ang pagtawag kanatong tanang mga kristohanon sa pagtoo ngadto kang Jesuskristo; nga Siya Diyos nga matuod ug Anak sa Diyos nga Amahan. Kita giawhag sa pagpasidungog kaniya nga piniling binuhat nga walay sama, Ginoo nga madasigon ug prinsipe sa pakigdait. Kita giawhag sa pagpasiduggog kaniya aron sa maong paagi kita usab makapasidungog sa Amahan. Apan sa unsa mang paagiha nato pagasidunggan si Jesus ug sa unsang paagiha nato ikapakita ang atong pagtoo kaniya.

Diha sa atong ebanghelyo gitudluan kita ni Jesus sa pagpasidungog. Siya nagkanayon: “Ang mamati sa akong gisulti ug motou kaniya nga nagpadala kanako, may kinabuhing dayon.” Nga sa ato pa, kita nga nakadungog sa pulong sa Diyos nga gisulti ni Jesuskristo dili nato kini isalibay ug palabyon lang sa pikas dunggan kundili patuhopon sa atong tagsa tagsa ka mga kasing-kasing. Ang tinoud nga nagpasidungog kang Jesuskristo kinsa Anak sa Diyos dili kadtong mga pariseo; dili kadtong mga magtutudlo sa balaod nga nagtuman sa mga kasuogan ug sa mga pagtulon-an sa templo apan walay sulod ang mga kasing-kasing. Sila kadtong mihukom kaniya sa kamatayon, sila kadtong mitaral ug mibun-og kaniya sa haligi nga bato; sila kadtong mibiay-biay ug miduslak kaniya sa kamatayon. Sila kadtong mga walay kasing-kasing.

Sama sa atong panahon, ang mga tawong wala nagpasidungog kang Jesukristo mao sila kadtong nagpabilin sa kahakog sa bahanding kalibutanon, sila kadtong midaog-daog sa kabus, sila kadtong miguba sa kinaiyahan ug mipanday ug mga balaodnon nga batok sa kinabuhi, sila kadtong miabusar sa gahum ug mipakaylap ug inhustisya, sila kadtong nagpuyo sa kangitngit sa kasal-an. Sila kadtong mga walay kasing-kasing.

Niining panahon sa kwaresma, atong ipadayon ang atong pagpamalandong sa atong mga kaugalingon. Gamiton nato kining kahigayonan sa pagbalik ngadto sa Anak sa Diyos, si Jesukristo, kinsa mao ang tuburan sa gugma ug kapasayloan. Gamiton nato kini nga panahon sa pagpamati sa mga Pulong sa Diyos ug pagpatuhop niini diha sa atong mga kasing-kasing. Si Jesus nagkanayon: “Taliabot na ang panahon, ug kini miabot na. Wala akoy mahimo sa akong kaugalingon; maghukom lamang ako sumala sa gisulti sa Diyos kanako, busa ang akong hukom matarong kay wala man ako magtinguha pagbuhat sa akong kabubut-on, kondili sa kabubut-on sa nagpadala kanako.” Mao unta kini ang sukaranan sa atong mga buhat, ang pagsunod sa kabobot-on sa nagpadala kanato. Amen!

Ang Pagsunod Sa Balaod

Ang Pulong sa Kinabuhi karong adlawa mao ang pagsunod sa balaod sa Diyos. Sa laing bahin sa kasulatan gipahimangnoan kita ni Kristo nga ang tawo wala gimugna alang sa balaod kundili ang balaod gimugna alang sa kaayohan sa tawo. Kining maong tawag sa pagmugna sa balaod alang sa kaayohan sa tawo mao ang nahimong tema o unod sa atong ebanghelyo karong adlawa.

Si Jesus nagkanayon mianhi ako dili aron sa pagsalikway sa Balaod ni Moises ug sa mga pagtulon-an sa mga propeta kundili aron paghatag niini og hustong kahulugan. Atong masabtan nga ni Jesus sa iyang pag-anhi sa kalibutan wala magbungkag sa balaod sa daang kasabutan kundili nagtuman niini. Mianhi siya aron pagtudlo kanato sa saktong kahulugan sa balaod. Dili sama sa mga pariseo ug sa mga magtutudlo sa balod nga nagasunod gayud sa balaod letra por letra, si Jesus nagatudlo kanato nga ang pagpangita og kahulugan sa balaod mao ang dili dayon nga pagsunod niini kundili ang pagpatuhop una niini ngadto sa atong mga kasing-kasing.

Ang pagpasabot nga gipunting sa atong Ginoong Jesukristo mao ang kinasingkasing nga pagdawat sa balaod una ngadto atong mga kasing-kasing sa dili pa kini nato pagasundon ug pagatumanun. Ang pagsunod sa balaod nga walay pagsabot susama sa usa ka tawo’ng naglakaw nga walay dereksyon. Ang pagsabot sa balaod nagpadayag sa atong pagka-gawasnon nga binuhat ug kini mao ang magagiya kanato ngadto sa saktong dalan.

Ang mga pariseo misunod sa balaod sa katigulangan dili tungod kay kini nasabtan na nila pagayo, o di kaha tungod kay kini gidawat na nila sa ilang mga kasing-kasing, hinonoa, misunod ang mga pariseo, ingon man ang mga magtutudlo sa balaod sa tulumanon ni Moises tungod kay mao kini ang sugo sa ilang kultura, sugo sa ilahang namat-ang katilingban. Misunod sila tungod kay gisunod kini sa ilang katigulangan. Tataw ang pagkawagtang sa ilang pagkagawasnon diha sa ilang pagpili sa Diyos ug paghigugma sa iyang kasugoan. Dili kini mao ang kabobot-on sa Diyos alang kanatong iyang hinigugmang katawhan mga binati kung kaigsoonan. Wala gimugna ang balaod aron sa pagsakit sa tawo, wala kini gimugna aron sa pagpugos sa tawo, kundili aron makakita ang tawo sa iyang bili og importansya diha iyang paggamit sa gasa sa kagawasan.

Ang panahon sa kwaresma, panahon nga gimugna sa Simbahan aron sa pagusisa ug pagpamalangdong balik sa atong mga kaugalingon. Dili malikayan nga diha nga niining maong panahon kita gihatagan og mga nagkadaiyang mga dekreto o liturikanhong mga tulumanon o mga butang nga angay pagasundon o pagabuhaton sama pananglit sa pagpuasa, pagpamalandong ug pag-ampo, paghatag ug kaayohan sa uban pagtuman sa mga tulumanon sa simbahan ug uban pa. Kining mga butanga gibuhat ug gisunod sa mga pariseo sa ilang panahon subay sa kulturanhong prinsipyo, kita ba usab nagabuhat niining mga butanga pinasikad sa mando sa atong katigulangan o tungod kay kita nakakita sa bili niini ug nakasabot sa kahulugan niini diha sa atong tagsa-tagsa ka mga kasing-kasing. Ang pagsunod sa balaod sa kwaresma dili alang sa diyos kundili alang sa atong kaayohan. Ang paghatag og higayon sa atong kaugalingon pinaagi sa puasa nagalimpyo kini sa atong lawasnong kahugaw. Ang paghatag ug kahigayonan sa atong kaugalingon diha sa sakramento sa kumpisal nagalimpyo sa atong kalagnong kahakog og kapakyasan ug naga-andam sa atong espirituhanong pagbalik ngadto kaniya. Ang paghatag ug kahigayon sa pag-ampo ug pagtabang sa uban nagahingpit sa atong kristohanong kinaiya ug nagkumpleto sa atong langitnong pangandoy.

Atong ibutang sa atong mga huna-huna ug kasingkasing nga ang pagsunod niining mga tulumanon dili tungod ug alang sa relihiyon o sa atong mga katigulangan sukad pa kaniadto kundili tungod ug alang sa kahingpitan sa atong pagkagawas’nong nilalang sa Diyos. Ang pagsunod niining mga tulumanon magatultol kanato sa pagkaplag pagbalik sa atong kaugalingon diha sa Diyos’nong panon.

Si Jesus nagkanayon mianhi ako dili aron sa pagsalikway sa Balaod ni Moises ug sa mga pagtulon-an sa mga propeta kundili aron paghatag niini og hustong kahulugan. Ug ang kahulugan niining maong mga tulumanon mao ang pagsunod niini uban ang lawom nga pag-sabot sa atong mga huna-huna ug ang mahigugmaong pagdawat niini diha sa atong mga kasing-kasing.

Hinaut unta nga kita mosunod sa mga tulumanon sa kwaresma dili tungod kay kini atong tradisyon kundili tungod kay kini mao ang paghingpit sa akong pagkasumusunod ni Kristo. Amen.