Monday, February 14, 2011

Ang Tinuod nga Kahinlo

Ang pulong sa kinabuhi karong adlawa mao ang tawhanong kahinlo. Ang kultura sa mga hudiyo nagtudlo nga sa matag higayon nga sila mokaon, importante ang seremonyas sa paghugas. Kining maong pagtulun-an kinutlo gikan pa sa “Rabbis of the Talmud” diin giawhag ang matag Judeo sa paghugas sa kamot sa dili pa sila muhongit ngadto sa ilang baba sa mga pagkaong gitugot sa ilang balaod. Kining maong naandang panggimbuhaton nga gihimo sa mga Judeo nagsugod sa dugay na nga panahon ug nahimo na kining kabahin sa matag kinabuhi ug sa matag katilingbang Hudiyohanon.

Atong masabtan ang kapungot sa mga pariseo ingon man ang mga pagsaway sa mga magtutudlo sa balaod kang Hesus tungod kay una sa tanan, si Hesus usa ka Judeo. Ug isip sakop sa maong lahi o kaliwatan kinahanglan nga mosunod siya sa bisan unsang gilathala sa ilang balaod.

Ang ebanghelyo karong adlawa nagtubag sa mga daghang pangutana, sagul pagtuis, sa mga pariseo og sa mga magtutudlo sa balaod ngadto kang Hesus sa iyang pagpakita’g wala’y respeto sa balaanon og halangdong Balaod nga Hudiyohanon. Si Hesus sa ebanghelyo nagkanayon: “Bisan unsa ang mosulod sa baba sa tawo dili makahugaw kaniya.” Kining maong mga pulong ni Hesus mahimong sabton nga pagsupak sa balaod sa kahinlo. Mahimong tan-awon o sabton nga si Hesus bout mogun-ob sa balaod sa katiguwangan.

Apan nasayod kita nga sayop ang pagsabot sa mga tigpakaaron-ingon, ang mga pariseo ug mga magtutudlo sa balaod tungod kay wala sila makatuhop sa bout nga ipasabot ni Hesus. Gipasabot ni Hesus sa ebanghelyo nga ang kahinlo sa tawo wala lamang masukod sa iyang gihungit o sa iyang gikaon. Ang kahinlo sa tawo wala lamang masukod sa kalimpyo o kahugaw sa kamot nga gigamit sa paghungit. Bout ipasabot ni Hesus nga labaw sa kahugaw nga mopatay sa lawas, aduna pay mas labaw nga kahugaw nga dili lamang modaut sa lawas kung dili mopatay usab sa kalag.

Maisugong mipahimangno si Hesus nga ang makapahugaw sa tawo dili kadtong musulod sa baba kung dili kadtong mugawas sa kasing-kasing. Ang basahon sa Genesis nagtudlo kanato nga mimando ang Diyos “sa pagkaon sa tanang matang sa bunga sa kahoy.” Nga sa ato pa dili makapahugaw sa tawo ang iyang gikaon tungod kay kini hinimo sa Diyos. Hinoon ang makapahugaw sa tawo mao kadtong iyang gibungat ug gibuhat nga mga dautan ngadto sa iyang isig-katawo.

Mga binati kung mga kaigsoonan, kita gipahinumduman sa ebanghelyo nga atong nadungo’g nga dili ang baba ang sukaranan sa kalimpyo o kahugaw sa tawo kundili ang sulod sa iyang kasing-kasing. Ang kasing-kasing mao’y sarang nga mopaila kanato kung unsang matanga kita sa pagkatawo. Tugod kay diha sa kasing-kasing naggikan ang kapungot, kahakog, pagkamahitas-on ug garbo sa tawo. Kung kining mga butanga mihari o mipuyo sa atong kasing-kasing, ilhon kita nga hugaw sa mata sa Diyos bisan paman ug kaliboan nga higayon kita maghugas sa atong kamot.

Sa laing bahin, diha usab sa kasing-kasing sa tawo gikan ang mga maayong mga hiyas sama sa pagkamahigug-maon, pagkamanggihatagon, ug pagkamapaubsanon. Og nga kung kining mga butanga mihari ug mipuyo sa atong tagsatagsa ka mga kasing-kasing, ilhon kita sa Diyos nga hinlo bisan paman sa kahugaw sa atong gipanghungit.

Mga binati kung mga kaigsoonan, uban sa grasya sa Diyos pangayoon nato Kaniya ang tinoud nga kahinlo ug nga unta niining atong pagpuyo ug sa atong pagpadayong paglawig niining atong kinabuhi padulong ngadto Kaniya magbaton unta kita ug malinis nga kasing-kasing kay ang langit maabli lamang alang kanila nga aduna niini! Amen!

No comments:

Post a Comment