San Pedro ug San Pablo: Haligi sa Simbahan

Karong adlawa ang tibuok Kristohanong Simbahan nag-saulog sa Solemnidad ni San Pedro ug San Pablo, mga Apostoles sa pagtoo ug mga haligi sa Kristohanong kumunidad. Dinhi sa atong ebanghelyo karon gisaysay ni San Mateo ang kahalangdon ni San Pedro isip gipili sa Amahan nga mamahimong unang mamumuno sa bag-ong tinukod nga kristohanung katilingban nga atong gitawag og Simbahan. Mibati si Hesus nga ang iyang takna haduol na apan tataw kayo ang kadako og sa kalapad pa sa mga buluhaton nga wala pa o layo pa sa katumanan, buluhaton sa pagpakaylap sa Gingharian sa Diyos, mga buluhaton nga magpalig-on og magpadasig sa pagtoo sa Diyos.

Sa pagtubag ni Pedro sa pangutana ni Hesus kon kinsa siya alang kanila, nga siya mao
ang Mesiyas ang Anak sa buhi nga Diyos, naangkon ni Pedro ang kahingpitan sa pagsalig
ni Hesus sa Iyang pag-ingon: “Ikaw Pedro, nianang bato, tukuron ko ang akong Simbahan.” Nga ang imong idili dinhi sa yuta, idili usab ngadto sa langit og ang imong itugot diri sa yuta itugot usab sa langit. Niadtong adlawa, namugna ang Simbahan ubos sa giya ni Pedro ang unang magbalantay, ang unang haligi sa tinukod nga katilingban, ang unang Santo Papa sa Simbahang Katoliko.

Kining maong pagsalig nga gihatag ni Hesus kang Pedro, mao kini nga pagsalig nga gipangayo sa inahan ni Santiago ug Juan, nga unta sila palingkuron sa iyang wala og sa iyang too sa adlaw sa Iyang paghari. (Mat.20:20-21) Apan mitubag si Hesus nga ang katungod sa pag-ila kung kinsa ang molingkod sa Iyang wala og sa Iyang tuo mao kadto siyang pinili sa Amahan. Si Pedro ang maong bulahan nga gipili sa Diyos, dili tungod kay siya abtik, maantigo, ug makamao, kundili tungod kay nakita sa Amahan ang kasingkasing ni Pedro nga amdam sa kanunay nga motahan sa iyang kaugalingon, si Pedro adunay kaisog og labaw sa tanan si Pedro mipadayag sa iyang pagkamatuod nga tawo, sa iyang pagkamatinudmanun sa iyang kaugalingon, bisan og sa makadaghan siya napakyas, apan sa makadaghan usab mibarog og gi-bag-o ang kinabuhi. “If we are fallen three times, we need to rise up four times.” Mao kini ang gibuhat ni Pedro.

Sa laing bahin ato usab lakbitan og hisgot ang laing haligi sa pagtoo, inilang manunulat, inila sa iyang kalaam og kaantigo, inila isip Apostoles sa mga Hentil. Si San Pablo usa ka tawo nga puno sa kaantigo, kahanas dinha sa natad sa pagsulat og pagsangyaw, an eloquent public speaker, nga nagpuyo sa siyudad sa Mediteranea, inilang siyudad sa mga intellectual. Ug nahimong usa ka mamlulutos sa mga kristayino sa wala pa siya makaila kang Hesus.

Bisan og nagpuyo siya sa panahon sa kinabuhi ni Jesus nga taga Nazareth, si San Pablo wala gyod makakita kaniya sa dayag niya nga kinabuhi. Busa, human siya mabutahi sa dalan paingon sa Damasco, gibati niya ang panginahanglan pagpakighinabi sa unang mga sumusunod sa Ginoo. Misulat si San Pablo og mahinungdanon nga asoy sa iyang pagpakigtagbo sa pipila sa mga paulo'g duha ka mga tinun-an: una sa tanan kang San Pedro nga gipili nga Kephas, ang aramaiko nga pulong sa bato nga buhi, nga ibabaw niini gimugna ang Simbahan (cf. Gal 1, 18), kang Santiago, "ang igsuon sa Ginoo" (cf. Gal 1, 19), ug kang San Juan (cf. Gal 2, 9). Wala managana si San Pablo pag-ila kanila isip ang mga "haligi" sa Simbahan.

Gipadangat kini ni San Pablo sumala sa iyang nadawat nga pamulong: "kay akong gitudlo kaninyo isip nag-una nga pagkamahinungdanon ang ako usab nga nadawat". Busa mi-insistir siya nga magmatinud-anon sila sa iyang nadawat ug nga matinud-anon kini nila nga itugyan ngadto sa bag-o nga mga Kristiyanos. Kang San Pablo, ang mga pulong ni Jesus sa Kataposan nga Panihapon matuod nga naa sa taliwala sa kinabuhi sa Simbahan, ang naghimo niini nga Simbahan. (cf. 1 Cor 11, 23-25)

Dako ang nahimong tampo ni San Pablo sa pagpakaylap sa Kristohanong pagtoo. Ug bisan si San Pablo mismo miila nga kini usa ga gasa sa Diyos. Kauban ni Pedro, gipili sa Diyos si Pablo, dili tungod sa iyang kaantigo og kahanas, kundili tungod, sama kang Pedro, amdam motahan sa kaugalingon, adunay kaisog, og tawong matuod.

Atong pamalandungan nag ang maong kapistahan sa duha ka mga bulahan naghatag kanato og panag-ignan ilabi na niining atong kalibutan karon. Labaw pa niini, kita isip mga sumusunod ni Hesus, diha sa mga lakang ni San Pedro ug San Pablo, gihagit kitang tanan nga magpabiling mainiton, madasigon og matouhon dinha sa Simbahan ang giulahan sa dugo og singot, gihaguan ug gipakamatyan sa mga Apostoles. Kita, uban sa pagdayeg sa Diyos, kinahanglang mapasalamaton kanila kay ang dagway sa atong Simbahan karon utang nato kini sa mga kahago og sakripisyo ni San Pedro ug San Pablo ug kaubanan.

Isip panapos, hinaut unta nga sama kanila, San Pedro ug San Pablo, magbaton kita og kaandam sa pagtahan sa atong kaugalingon aron panalipdan ang Simbahan, magbaton kita og kaisog batok sa mga buot moguba niini, ug labaw sa tanan, magmatinudanon kita sa paghigugma ug pagatiman niining tinoud nga Simbahan, ang Romanhong katolikong Simbahang, nga tinukod ni Hesus ibabaw sa bato nga si Pedro. Hinaut pa unta uban sa grasya sa Diyos

San Pedro ug San Pablo, i-ampo ninyo kami! Amen