Karong adlawa gitagaan kita ug kahigayonan aron atong pamalandungan ang kinabuhi ni San Juan Bautista, ang magbubunyag, ug tig-paila ni Jesus. Siya usa ka anak sa usa ka babaye nga ginganla’g Isabel, ig-agaw ni Maria, ang Inahan sa Diyos. Si Isabel usa ka babaye nga sa dugay’ng panahon wala matagai og grasya sa pagpanamkon og anak. Ang iyang bana nga si Zacarias, usa sa mga inilang mamumuno sa templo, nagmaduha-duhaon sa pagtoo nga manamkon ang iyang asawa, gibawian sa Diyos sa iyang pandungog og tingog. Ug sulod sa pipila ka mga bulan, si Zacarias nahimong amang og inutil.
Ang situasyon sa pagkatawo ni San Juan, usa ka situasyon nga matawag nato og dakong milagro. Usa ka dakong gasa nga dili matudkad sa tawhanong pagsabot; kinsa ang nagatoo nga sa iyang panuigon ug katiguwangon, si Isabel manamkon og manganak. Kinsa ang nagatoo nga sa panuigon ug katiguwangon ni Zacarias, siya makahatag og liwat nga mamahimong labaw sa tanan mga mortal. Ug kay kini kabobot-on man sa Diyos, nahimugso si San Juan nga himsog, maisog ug puno sa kaalam. Kining tanan tungod sa kabobot-on sa Diyos.
Gikan sa sinugdanan sa iyang pakahimugso, si San Juan pinili sa Diyos, tinawag sa Diyos ug pinalabi sa Diyos. Si San Juan pinili sa Diyos aron mamahimong “tingo’g nga nagasinggit sa kamingawan,” siya ang propeta sa kamatuoran, siya ang nag-amdam sa dalan nga agian sa atong Manunubos. Siya ang pinili aron mohinlo sa iyang pagalaktan og moandam sa katawhan.
Gawas sa iyang pagkapinili, si San Juan tinawag sa Diyos aron muguba sa kulturanhong panlantaw nga kun ang usa ka magtiayon wala kahatagi og anak inilang sinalikway sa Diyos. Usa ka tawhanong pagsabot nga wala magasubay sa pagsabot sa Diyos, hinonoa nahimong sukaranan aron sa pagdaog-daog og pagbiay-biay sa uban. Sa pagtawag sa Diyos ni San Juan nahimugso ang bag-ong kulturanng langitnon mao kining pag-ila sa Diyos nga mahigugmaon, Diyos nga maloloy-on ug Diyos nga tigpanalipod sa mga dinaog-daog.
Ang ikatulo ug katapusan karakter, si San Juan pinalabi sa Diyos. Pinalabi si San Juan tungod kay siya lamang ang nilalang nga labaw sa tanan. Walay nilalang sa langit og sa yuta nga makatupong sa kahalangdun ni San Juan. Pinalabi si San Juan tungod kay pinaagi kaniya, nakabaton ang kangitngit og kahayag, nga pinaagi kaniya ang dalan nga pagalaktan ni Hesus naandam, nga pinaagi kaniya, ang kalibutan nahimong angayang luna aron dinhi mahimugso og magpuyo ang Diyos nga nahimong tawo. Tataw og matuod gayud nga si San Juan, pinili, tinawag og pinalabi sa Diyos.
Niining kapistahan ni San Juan Bautista, kita gipahinumduman sa atong pagkapinili sa Diyos, pagkatinawag og pagkapinalabi. Sama kang San Juan, kita gipili aron mahimugso niining kalibutana; sama ni san Juan kita gitawag aron sa pagtuman sa tumong sa atong pagkahimugso. Ug sama kang San Juan kita pinalabi kay kita gitawag sa pagtuman sa tumong sa atong pagkahimugso.
Matag usa kanato adunay tumong sa atong tagsa-tagsa ka kinabuhi. Ug atong dakong responsibilidad ang pagtuod niining maong tumong. Ang tibuok kinabuhi ni San Juan mao ang kinabuhi sa pagpangandam lamang sa dalan alang kang Hesus. Ug sa dihang natapos na ang iyang tumong sa kinabuhi, malipayon syang mipadaplin sa dalan nga iyang gi-andam aron paghatag ug himaya sa tinuod nga mesiyas. “He must increase and I must decrease.” Mao kini ang mapaubsanung pulong nga gibungat ni San Juan kay klaro alang kaniya ang iyang tumong dili nga siya mao ang hari, kundili, mi-anadam lamang sa pag-abot ni Hesus.
Mga binati kong mga kaigsoonan, si San Juan ang atong panag-ingnan sa atong pagpangita sa tumong sa atong pagkahimugso. Sama ni San Juan, kita unta maga-andam sa dalan nga pagaagian ni Hesus, magahinlo niining maong dalan aron sa iyang unyang pag-abot, Siya malipay nga makakita nga maayo ug matarong ang kalibutan nga iyang minugna. Ug sa iya unyang hunsay nga pag-abot, kita, sama ni San Juan, mga pinili, tinawag og pinalabi, mopadaplin nianang maong dalan, ug mohatag ug dakong pagyukbo og pagtahud kaniya nga Hari sa Himaya.
San Juan Bautista, Iampo mo kami. Amen
No comments:
Post a Comment