Ayaw Kahadlok

Ang pulong sa kinabuhi kanato karong adlawa mao ang pag salig sa Diyos. Sa ebanghelyo nga atong nadungog dayag nga misulti si Hesus ngadto sa mga nangalisang niyang mga tinun-an, “ayaw kamo kahadlok, salig kamo, ako kini.” Mao kini ang mga pulong nga puno sa pagpakabana gikan sa usa ka Diyos ngadto sa iyang mga katawhan. Mga pulong nga puno sa pagdasig, puno sa pag-amuma ug puno sa pagpangga. Mga pulong nga makapatindog kanato pagbalik, human kita masukamud sa atong pagpakasala, human nato biyai ang kaayo og mipuyo uban sa dautan, ug human nato pilia ang kangingit sa atong tawhanung kahuyang imbes nga atong puy-an ang kahayag sa kasantos. Human niining tanan, ang Diyos nga si Hesus, miingon, “Ayaw kamo kahadlok, salig kamo, ako kini.”

Sa kalibutan nga atong gipuy-an karon nagkadaiya ang hulagway sa pagsalig. Daghan ang mulingla kanato sa pagsalig kanila ug pagsalig niining mga butang uban ang daghang mga saad nga kaayohan nga ilang mahiaguman aron maihatag lamang kanato ngadto kanila ang atong pagsalig. Ang uban mitanyag nga mosalig kita sa gahum ug sa salapi maoy hinungdan nga daghan ang mag-apas, buhaton ang tanan aron lamang magpabilin sa gahum ug daghan ang maninguha sa pagtigum ug mga bahanding kalibutanon kay kini kuno ang magdala kanila sa kasiguruhan sa kinabuhi. Gipahinumduman kita ni Hesus sa ebanghelyo karon, “Ayaw kamo kahadlok, salig kamo, ako kini.”

Ang tinuod nga kasiguruhan sa kinabuhi dili ang mga butang nga lumalabay lamang, dili mga butang nga hinimo sa tao kundili si Hesus mismo. Sa atong kinabuhi nangahadlok kita sa daghang mga butang, nangahadok kita tungod kay ato mang gitagaan ug bili ang atong mga butang sa kinabuhi. So because we give value to many things, we are now afraid as to lose these things. Nagtigum kita ug daghang mga multo diha sa atong kinabuhi og muabot ang maong adlaw diin maniyagit kita sa kahadlok sa mga multo nga kita ra pod ang naghimo. Sama sa mga apostoles, nangahadlok ug naniyagit sila sa naglakaw sa tubig tungod kay sila sumusunod lamang ni Hesus ug wala mopuyo sa pagsalig ni Hesus. “Ayaw kamo kahadlok, salig kamo, ako kini.”

Mga binati kong kaigsoonan ni Kristo, ang kahingpitan sa atong pagsalig sa Diyos mao ang atong tim-os nga paghigugma kaniya. Sa Unang sulat ni San Juan, siya nagkanayon, ang Diyos gugma ug ang nagkinabuhi subay sa gugma anaa sa Diyos ug ang Diyos anaa kaniya. Kini nagpasabot nga unta sa atong inadlaw-adlaw nga kinabuhi mohimo kita’g mga butang bisan ug ginagmay nga mga butang nga nagagikan sa atong mga kasing-kasing; nagagikan sa atong paghigugma sa Diyos. Mohimo unta kita’g mga butang nga dili pakapasakit sa uban, nga dili makapapungot sa uban, nga dili makadaot sa uban; hinoon, mga butang nga mag-agni sa uban nga mopuyo sa pagkamaayo, sa pagkamasaligon, ug sa pagkamahigugmaon. Kung kining mga butanga nahitabo sa atong kinabuhi, wala kita’y angay nga kahadlokan, wala kita’y angay nga kalisangan tungod kay ang naghari sa atong kasing-kasing ug sa atong kinabuhi, mao man si Hesus.

Niing atong pagsulod sa bag-ong tuig ato unta puy-an nato ang mga pulong sa atong Ginoo, “Ayaw kamo kahadlok, salig kamo, ako kini.” Amen.