San Juan Bautista: Pinili, Tinawag, Pinalabi

Karong adlawa gitagaan kita ug kahigayonan aron atong pamalandungan ang kinabuhi ni San Juan Bautista, ang magbubunyag, ug tig-paila ni Jesus. Siya usa ka anak sa usa ka babaye nga ginganla’g Isabel, ig-agaw ni Maria, ang Inahan sa Diyos. Si Isabel usa ka babaye nga sa dugay’ng panahon wala matagai og grasya sa pagpanamkon og anak. Ang iyang bana nga si Zacarias, usa sa mga inilang mamumuno sa templo, nagmaduha-duhaon sa pagtoo nga manamkon ang iyang asawa, gibawian sa Diyos sa iyang pandungog og tingog. Ug sulod sa pipila ka mga bulan, si Zacarias nahimong amang og inutil.

Ang situasyon sa pagkatawo ni San Juan, usa ka situasyon nga matawag nato og dakong milagro. Usa ka dakong gasa nga dili matudkad sa tawhanong pagsabot; kinsa ang nagatoo nga sa iyang panuigon ug katiguwangon, si Isabel manamkon og manganak. Kinsa ang nagatoo nga sa panuigon ug katiguwangon ni Zacarias, siya makahatag og liwat nga mamahimong labaw sa tanan mga mortal. Ug kay kini kabobot-on man sa Diyos, nahimugso si San Juan nga himsog, maisog ug puno sa kaalam. Kining tanan tungod sa kabobot-on sa Diyos.

Gikan sa sinugdanan sa iyang pakahimugso, si San Juan pinili sa Diyos, tinawag sa Diyos ug pinalabi sa Diyos. Si San Juan pinili sa Diyos aron mamahimong “tingo’g nga nagasinggit sa kamingawan,” siya ang propeta sa kamatuoran, siya ang nag-amdam sa dalan nga agian sa atong Manunubos. Siya ang pinili aron mohinlo sa iyang pagalaktan og moandam sa katawhan.

Gawas sa iyang pagkapinili, si San Juan tinawag sa Diyos aron muguba sa kulturanhong panlantaw nga kun ang usa ka magtiayon wala kahatagi og anak inilang sinalikway sa Diyos. Usa ka tawhanong pagsabot nga wala magasubay sa pagsabot sa Diyos, hinonoa nahimong sukaranan aron sa pagdaog-daog og pagbiay-biay sa uban. Sa pagtawag sa Diyos ni San Juan nahimugso ang bag-ong kulturanng langitnon mao kining pag-ila sa Diyos nga mahigugmaon, Diyos nga maloloy-on ug Diyos nga tigpanalipod sa mga dinaog-daog.

Ang ikatulo ug katapusan karakter, si San Juan pinalabi sa Diyos. Pinalabi si San Juan tungod kay siya lamang ang nilalang nga labaw sa tanan. Walay nilalang sa langit og sa yuta nga makatupong sa kahalangdun ni San Juan. Pinalabi si San Juan tungod kay pinaagi kaniya, nakabaton ang kangitngit og kahayag, nga pinaagi kaniya ang dalan nga pagalaktan ni Hesus naandam, nga pinaagi kaniya, ang kalibutan nahimong angayang luna aron dinhi mahimugso og magpuyo ang Diyos nga nahimong tawo. Tataw og matuod gayud nga si San Juan, pinili, tinawag og pinalabi sa Diyos.
Niining kapistahan ni San Juan Bautista, kita gipahinumduman sa atong pagkapinili sa Diyos, pagkatinawag og pagkapinalabi. Sama kang San Juan, kita gipili aron mahimugso niining kalibutana; sama ni san Juan kita gitawag aron sa pagtuman sa tumong sa atong pagkahimugso. Ug sama kang San Juan kita pinalabi kay kita gitawag sa pagtuman sa tumong sa atong pagkahimugso.

Matag usa kanato adunay tumong sa atong tagsa-tagsa ka kinabuhi. Ug atong dakong responsibilidad ang pagtuod niining maong tumong. Ang tibuok kinabuhi ni San Juan mao ang kinabuhi sa pagpangandam lamang sa dalan alang kang Hesus. Ug sa dihang natapos na ang iyang tumong sa kinabuhi, malipayon syang mipadaplin sa dalan nga iyang gi-andam aron paghatag ug himaya sa tinuod nga mesiyas. “He must increase and I must decrease.” Mao kini ang mapaubsanung pulong nga gibungat ni San Juan kay klaro alang kaniya ang iyang tumong dili nga siya mao ang hari, kundili, mi-anadam lamang sa pag-abot ni Hesus.

Mga binati kong mga kaigsoonan, si San Juan ang atong panag-ingnan sa atong pagpangita sa tumong sa atong pagkahimugso. Sama ni San Juan, kita unta maga-andam sa dalan nga pagaagian ni Hesus, magahinlo niining maong dalan aron sa iyang unyang pag-abot, Siya malipay nga makakita nga maayo ug matarong ang kalibutan nga iyang minugna. Ug sa iya unyang hunsay nga pag-abot, kita, sama ni San Juan, mga pinili, tinawag og pinalabi, mopadaplin nianang maong dalan, ug mohatag ug dakong pagyukbo og pagtahud kaniya nga Hari sa Himaya.

San Juan Bautista, Iampo mo kami. Amen

San Pedro ug San Pablo: Haligi sa Simbahan

Karong adlawa ang tibuok Kristohanong Simbahan nag-saulog sa Solemnidad ni San Pedro ug San Pablo, mga Apostoles sa pagtoo ug mga haligi sa Kristohanong kumunidad. Dinhi sa atong ebanghelyo karon gisaysay ni San Mateo ang kahalangdon ni San Pedro isip gipili sa Amahan nga mamahimong unang mamumuno sa bag-ong tinukod nga kristohanung katilingban nga atong gitawag og Simbahan. Mibati si Hesus nga ang iyang takna haduol na apan tataw kayo ang kadako og sa kalapad pa sa mga buluhaton nga wala pa o layo pa sa katumanan, buluhaton sa pagpakaylap sa Gingharian sa Diyos, mga buluhaton nga magpalig-on og magpadasig sa pagtoo sa Diyos.

Sa pagtubag ni Pedro sa pangutana ni Hesus kon kinsa siya alang kanila, nga siya mao
ang Mesiyas ang Anak sa buhi nga Diyos, naangkon ni Pedro ang kahingpitan sa pagsalig
ni Hesus sa Iyang pag-ingon: “Ikaw Pedro, nianang bato, tukuron ko ang akong Simbahan.” Nga ang imong idili dinhi sa yuta, idili usab ngadto sa langit og ang imong itugot diri sa yuta itugot usab sa langit. Niadtong adlawa, namugna ang Simbahan ubos sa giya ni Pedro ang unang magbalantay, ang unang haligi sa tinukod nga katilingban, ang unang Santo Papa sa Simbahang Katoliko.

Kining maong pagsalig nga gihatag ni Hesus kang Pedro, mao kini nga pagsalig nga gipangayo sa inahan ni Santiago ug Juan, nga unta sila palingkuron sa iyang wala og sa iyang too sa adlaw sa Iyang paghari. (Mat.20:20-21) Apan mitubag si Hesus nga ang katungod sa pag-ila kung kinsa ang molingkod sa Iyang wala og sa Iyang tuo mao kadto siyang pinili sa Amahan. Si Pedro ang maong bulahan nga gipili sa Diyos, dili tungod kay siya abtik, maantigo, ug makamao, kundili tungod kay nakita sa Amahan ang kasingkasing ni Pedro nga amdam sa kanunay nga motahan sa iyang kaugalingon, si Pedro adunay kaisog og labaw sa tanan si Pedro mipadayag sa iyang pagkamatuod nga tawo, sa iyang pagkamatinudmanun sa iyang kaugalingon, bisan og sa makadaghan siya napakyas, apan sa makadaghan usab mibarog og gi-bag-o ang kinabuhi. “If we are fallen three times, we need to rise up four times.” Mao kini ang gibuhat ni Pedro.

Sa laing bahin ato usab lakbitan og hisgot ang laing haligi sa pagtoo, inilang manunulat, inila sa iyang kalaam og kaantigo, inila isip Apostoles sa mga Hentil. Si San Pablo usa ka tawo nga puno sa kaantigo, kahanas dinha sa natad sa pagsulat og pagsangyaw, an eloquent public speaker, nga nagpuyo sa siyudad sa Mediteranea, inilang siyudad sa mga intellectual. Ug nahimong usa ka mamlulutos sa mga kristayino sa wala pa siya makaila kang Hesus.

Bisan og nagpuyo siya sa panahon sa kinabuhi ni Jesus nga taga Nazareth, si San Pablo wala gyod makakita kaniya sa dayag niya nga kinabuhi. Busa, human siya mabutahi sa dalan paingon sa Damasco, gibati niya ang panginahanglan pagpakighinabi sa unang mga sumusunod sa Ginoo. Misulat si San Pablo og mahinungdanon nga asoy sa iyang pagpakigtagbo sa pipila sa mga paulo'g duha ka mga tinun-an: una sa tanan kang San Pedro nga gipili nga Kephas, ang aramaiko nga pulong sa bato nga buhi, nga ibabaw niini gimugna ang Simbahan (cf. Gal 1, 18), kang Santiago, "ang igsuon sa Ginoo" (cf. Gal 1, 19), ug kang San Juan (cf. Gal 2, 9). Wala managana si San Pablo pag-ila kanila isip ang mga "haligi" sa Simbahan.

Gipadangat kini ni San Pablo sumala sa iyang nadawat nga pamulong: "kay akong gitudlo kaninyo isip nag-una nga pagkamahinungdanon ang ako usab nga nadawat". Busa mi-insistir siya nga magmatinud-anon sila sa iyang nadawat ug nga matinud-anon kini nila nga itugyan ngadto sa bag-o nga mga Kristiyanos. Kang San Pablo, ang mga pulong ni Jesus sa Kataposan nga Panihapon matuod nga naa sa taliwala sa kinabuhi sa Simbahan, ang naghimo niini nga Simbahan. (cf. 1 Cor 11, 23-25)

Dako ang nahimong tampo ni San Pablo sa pagpakaylap sa Kristohanong pagtoo. Ug bisan si San Pablo mismo miila nga kini usa ga gasa sa Diyos. Kauban ni Pedro, gipili sa Diyos si Pablo, dili tungod sa iyang kaantigo og kahanas, kundili tungod, sama kang Pedro, amdam motahan sa kaugalingon, adunay kaisog, og tawong matuod.

Atong pamalandungan nag ang maong kapistahan sa duha ka mga bulahan naghatag kanato og panag-ignan ilabi na niining atong kalibutan karon. Labaw pa niini, kita isip mga sumusunod ni Hesus, diha sa mga lakang ni San Pedro ug San Pablo, gihagit kitang tanan nga magpabiling mainiton, madasigon og matouhon dinha sa Simbahan ang giulahan sa dugo og singot, gihaguan ug gipakamatyan sa mga Apostoles. Kita, uban sa pagdayeg sa Diyos, kinahanglang mapasalamaton kanila kay ang dagway sa atong Simbahan karon utang nato kini sa mga kahago og sakripisyo ni San Pedro ug San Pablo ug kaubanan.

Isip panapos, hinaut unta nga sama kanila, San Pedro ug San Pablo, magbaton kita og kaandam sa pagtahan sa atong kaugalingon aron panalipdan ang Simbahan, magbaton kita og kaisog batok sa mga buot moguba niini, ug labaw sa tanan, magmatinudanon kita sa paghigugma ug pagatiman niining tinoud nga Simbahan, ang Romanhong katolikong Simbahang, nga tinukod ni Hesus ibabaw sa bato nga si Pedro. Hinaut pa unta uban sa grasya sa Diyos

San Pedro ug San Pablo, i-ampo ninyo kami! Amen